|
Eligius Everaarts (directeur SOS Dolfijn) |
|
Geschreven door Wilco
|
|
zondag, 29 mei 2011 13:03 |
Hij groeide op op Texel, studeerde Marine Biology in Groningen, werkte een tijdje in de theater wereld, en begon na een open sollicitatie bij de dierenteams. Na een tijdje bij team Vinpotigen en team Dolfijnen gewerkt te hebben begon hij daarnaast ook bij SOS Dolfijn. De vonk bleek over te slaan en hij koos voor het opvangwerk in het opvangcentrum. Nu 11 jaar later is hij, Eligius Everaarts, directeur van opvangcentrum SOS Dolfijn.
Hoe ben je in het Dolfinarium en bij SOS Dolfijn terechtgekomen?
 “Op het moment dat ik solliciteerde woonde ik nog in Groningen en had ik verschillende baantjes. Toen ik een open sollicitatie naar het Dolfinarium stuurde, waren er op dat moment geen vacatures vrij bij de dierenteams.
Een half jaar later kwamen er wel een aantal vacatures vrij bij de dierenteams en toen ben ik gevraagd langs te komen voor een auditie en een sollicitatieronde.
Na de auditie en sollicitatieronde ben ik aangenomen en vervolgens ben ik gaan werken in de toen nog hetende ‘Lagune’. Ik werkte op dat moment bij team Vinpotigen en team Dolfijnen, wat eigenlijk vrij uniek hier is omdat beide teams altijd gescheiden van elkaar werken. Dat heb ik een jaar gedaan en toen ben ik alleen bij team Vinpotigen gaan werken. Hier werkte ik vooral in het Zeeleeuwentheater en met de walrussen. Na een periode bij Vinpotigen gewerkt te hebben werd er iemand gezocht die bij team dolfijnen zou werken in de rustige periodes voor het opvangcentrum, wanneer er dus weinig dieren zouden verblijven in het opvangcentrum. En in de drukke periodes bij veel strandingen zou ik dan in het opvangcentrum werken.
Na 2007 bleek echter dat er meer personeel nodig was in het opvangcentrum. In 2006 hebben we namelijk 18 strandingen gehad en werkte er maar één persoon fulltime in het opvangcentrum. Dus na 2006 ben ik hier fulltime gaan werken, omdat er naast vrijwilligers ook vaste krachten gezocht werden. Daarnaast heb ik tussen 2006 en 2008 ook veel in Bruinvisbaai gewerkt als het minder druk was in het opvangcentrum.”
Wat voor functie heb je nu binnen SOS Dolfijn en wat zijn je taken hier in?
“Toen ik nog af en toe bij SOS Dolfijn werkte, werkte ik vooral met de dieren. Na 2006 toen ik hier fulltime ging werken kwamen er naast de dierverzorging allerlei taken bij.
Nadat we in 2004 een stichting zijn geworden heb je nog wel gewoon de operationele zaken op de werkvloer, maar daarnaast ook je eigen administratie, je educatieve taken, contact met onderzoekers, marketing en fondsenwerving.
Op dit moment ben ik het hoofd van de organisatie, wat wil zeggen dat ik leiding geef aan de organisatie en vooral de al genoemde werkzaamheden die er na 2004 bij zijn gekomen.”
 Waarom ben je geen trainer gebleven, maar heb je gekozen voor het werk bij SOS Dolfijn?
“Ik had het op het moment van het verschijnen van die vacature erg naar mijn zin in het DolfijndoMijn, maar het werk in de opvang trok me ook enorm. En op het moment van verschijnen van de vacature was die extra persoon echt nodig in het opvangcentrum. En in de tijd dat ik in het DolfijndoMijn werkte merkte ik dat mijn passie meer lag bij het opvangen en rehabiliteren van gestrande dieren.”
Wat was je bijzonderste ervaring in het Dolfinarium of bij SOS Dolfijn?
“Dit is wel een vraag die vaak gesteld wordt… Eéntje springt er wel uit en dat was tijdens een uitzet van een dier.
Het was een erg mooie dag en nadat we het dier hadden uitgezet in zee, zagen we dat het dier nog boven water kwam voordat het weg zwom en dat gaf me toen een super goed gevoel. Een moment dat je echt gelukkig bent dat de hele rehabilitatieperiode goed is verlopen en je het dier nu terug in zee zet. De uitzet van dat dier en het gevoel dat ik er aan over heb gehouden is wel echt iets wat me altijd is bijgebleven.’’
In hoeverre hebben jullie als opvangcentrum inspraak over de opvang van orka Morgan?
“Orka Morgan is opgevangen door het Dolfinarium, simpelweg omdat wij daar niet de accommodatie voor hebben en het Dolfinarium wel. We hebben wel advies gegeven over onder andere het opvangwerk, hoe te observeren en waar op gelet moest worden, maar de organisatie rondom de opvang van Morgan ligt bij het Dolfinarium.”
In hoeverre lukt het SOS Dolfijn rond te komen van eigen inkomsten en giften?
 “Dat lukt, maar alleen met de hulp van het Dolfinarium. Dat kan ook niet anders, want we kunnen niet alle kosten voor eigen rekening nemen. Gelukkig zien we onze inkomsten wel stijgen. Dit gaat niet heel erg snel, maar je kunt goed zien dat er een stijgende lijn in zit.
Je ziet wel dat het de laatste tijd moeilijk is geld in te zamelen, wat misschien komt door de financiële crisis. De giften van particulieren zijn een aardig groot deel van onze inkomsten, maar de grote belangrijke giften krijgen we van bedrijven. En we hebben wel gemerkt dat het de afgelopen twee jaar lastig was om bedrijven als sponsor te krijgen. Gelukkig blijft het Dolfinarium ons wel sponsoren waardoor we ons goed kunnen redden.”
Zijn er grote veranderingen gepland in de toekomst van SOS Dolfijn?
“Nee, er zijn geen grote veranderingen gepland. Dat wil niet zeggen dat we een duidelijk doel voor ogen hebben. Het doel dat we twee jaar geleden ook al hadden is dat we de dierzorg op peil willen houden en daarnaast onze educatieve en wetenschappelijke doeleinden willen vergroten. We willen externe onderzoekers de mogelijkheid bieden om bijvoorbeeld gedrag, toxicologisch of akoestisch onderzoek te doen.
Door onderzoeken die al zijn uitgevoerd bij SOS Dolfijn zijn we al meer te weten gekomen over het gehoor van de dieren en ook aanvallen van andere dolfijnensoorten op bruinvissen.”
Met speciale dank aan Eligius Everaarts.
|
